Share on FacebookGoogle+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail to someoneshare on Tumblr

“Sommige mensen denken dat ze hun eigen welzijn het beste kunnen waarborgen door zichzelf af te zonderen en hard te werken aan hun eigen geluk, zonder oog te hebben voor wat anderen meemaken. Ze gaan er daarbij van uit dat als iedereen dat maar deed, we allemaal een stuk gelukkiger zouden zijn. Maar het resultaat zou exact het tegenovergestelde zijn: in plaats van gelukkig te worden, zouden ze verscheurd worden tussen hoop en angst. Ze zouden zeer ongelukkig worden en ook de levens van de mensen om hen heen verpesten.” – Matthieu Ricard

Volgens de boeddhistische monnik en geluksonderzoeker Matthieu Ricard schenkt het ontwikkelen van compassie de meeste voldoening in het leven.

Compassie omvat een groot aantal fundamentele menselijke waarden. Compassie komt voort uit naastenliefde: de hoop dat alle levende wezens geluk vinden en bevrijd worden van lijden. Mededogen en empathie ontstaan vanzelf naarmate we onze eigen wensen en waarden terugzien in de wensen en waarden van anderen. Diep vanbinnen wil niemand lijden. Dat is iets wat we allemaal gemeen hebben, en we kennen allemaal de pijn van het lijden.

Maar te veel empathie kan ons juist verlammen. We voelen en absorberen de pijn en het lijden van de mensen om ons heen, zonder er iets mee te kunnen. We kunnen verdrinken in de misère, terneergeslagen door de omstandigheden. Compassie helpt om deze diepgewortelde zorg om anderen om te zetten in passend, zinvol handelen. De bedoeling is dat je niet alleen het lijden van anderen ervaart, maar dat lijden ook verlicht door het actief aan te pakken. Het volgende simpele verhaal is een krachtig voorbeeld van hoe de compassie van een doodgewoon iemand het leven van een getroebleerde jongen heeft getransformeerd.

Julio Diaz is sociaal hulpverlener in de Bronx. Elke dag, na het werk, stapt hij na een uur in de metro te hebben gezeten uit op de op een na laatste halte om een hapje te eten in zijn favoriete restaurant. Op een dag stapt hij uit op een zo goed als verlaten perron, waarop een jongen met getrokken mes op hem afloopt en zijn portemonnee eist. Diaz overhandigt zijn portemonnee en zegt: “Hier, voor jou.” Als de jongen wegrent, roept Diaz hem na: “Hé, je bent wat vergeten! Als je de rest van de nacht mensen wilt blijven beroven, is het misschien een goed idee om mijn jas mee te nemen, om warm te blijven.” De jongen kijkt hem verbaasd aan en vraagt aan Diaz waarom hij dat doet. Diaz antwoordt: “Als je bereid bent voor een paar dollar je vrijheid op het spel te zetten, zul je het geld wel nodig hebben.” Daarna biedt hij de jongen aan met hem mee te gaan naar het restaurant, vanuit de gedachte dat deze jongen hulp of een luisterend oor kan gebruiken.

Tijdens het eten raakt de jongen onder de indruk van hoe aardig Diaz is tegen het bedienend personeel, en zelfs tegen de bordenwasser. Als ze klaar zijn met eten kijkt Diaz de jongen aan en zegt: “Ik vrees dat jij de rekening moet betalen, omdat jij mijn portemonnee hebt.” Waarop ze beiden beginnen te lachen. Diaz biedt aan om de rekening te betalen, mits hij zijn portemonnee terugkrijgt. Zonder te aarzelen geeft de jongen hem zijn portemonnee terug. Als ze op het punt staan te vertrekken, geeft Diaz de jongen twintig dollar maar zegt dat hij daarvoor wel wat terug wil hebben. De jongen overhandigt meteen zijn mes.

Dit verhaal past perfect bij ons verhaal over Karma en de simpele, krachtige boodschap:

Als je anderen goed behandelt, mag je ervan uitgaan dat ze jou ook goed behandelen. Simpeler wordt het niet in de complexe wereld van vandaag.

Deze post is ook beschikbaar in: Engels Spaans Frans Duits Zweeds

Leave a Comment

Error: Please check your entries!